Zapomniany GENERAŁ

W sobotę 16 listopada 2013r. o godz.10.00 odbędzie się na Cmentarzu Parafialnym we Wschowie Odsłonięcie Tablicy Nagrobnej Generała Dywizji Wojska Polskiego KAROLA PIASECKIEGO.

Karol Piasecki urodził się 3 lutego 1859 w Tudorkowicach, w powiecie sokalskim, w rodzinie urzędnika państwowego. Po ukończeniu gimnazjum we Lwowie 11 lutego 1876 powołany został do służby w c. i k. 80 Pułku Piechoty[2]. Następnie uczył się w lwowskiej prowizorycznej szkoły kadetów. Po zakończeniu nauki w 1879 przydzielony z powrotem do tego regimentu. Zajmował w nim m.in. stanowiska oficera uzbrojeniowego batalionu (1881), oficera prowiantowego batalionu i pułku (1886-1889), dowódcy kompanii (1893-1906) i batalionu (1907). W 1904 roku ukończył kurs dla oficerów sztabowych w Wiedniu.

Wziął udział w I wojnie światowej. 6 sierpnia 1914 objął dowództwo c. i k. Brygady Piechoty Landsturmu „Piasecki”. Od września do listopada 1914 na froncie galicyjskim dowodził c. i k. 95 Brygadą Piechoty Landsturmu. Od grudnia 1914 do stycznia 1915 był tymczasowym dowódcą c. i k. 30 Pułku Piechoty[3]. Od 22 stycznia 1915 pełnił funkcję inspektora szpitali i domów rekonwalescentów przy Dowództwie Wojskowym Kraków. Przeniesiony w stan spoczynku z pozostawieniem na dotychczasowym stanowisku. 20 listopada 1917 został awansowany do stopnia tytularnego generała majora.

Służba w WP, późniejsze losy

27 grudnia 1918 został przyjęty z dniem 1 listopada 1918 do Wojska Polskiego z zatwierdzeniem posiadanego stopnia generała podporucznika[4][5]. Uznany za niezdolnego do służby w polu, zajmował stanowisko zastępcy dowódcy Okręgu Generalnego „Kraków” do spraw lokalnych w Krakowie.

Z dniem 1 kwietnia 1921 został przeniesiony w stały stan spoczynku w stopniu generała podporucznika. Od 5 maja 1922, po wejściu w życie ustawy z dnia 23 marca 1922 o podstawowych obowiązkach i prawach oficerów Wojsk Polskich, był generałem brygady. 26 października 1923 Prezydent RP zatwierdził go w stopniu tytularnego generała dywizji. Zamieszkał w Złoczowie, gdzie przebywał do repatriacji w 1945. Repatriowany do Wschowy, gdzie zmarł 25 lutego 1947.

Żonaty z Władysławą Monasterską, z którą miał córkę.

Awanse

W cesarskiej i królewskiej Armii:

  • porucznik (leutnant) – 1881
  • nadporucznik (oberleutnant) – 1887
  • kapitan (hauptmann II kl.) – 1893
  • kapitan (hauptmann I kl.) – 1895
  • major (major) – 1 maja 1906
  • podpułkownik (oberstleutnant) – 1 maja 1910
  • pułkownik (oberst) – 1 maja 1913
  • tytularny generał brygady (titular generalmajor) – 20 listopada 1917

W Wojsku Polskim:

  • generał podporucznik – 1 listopada 1918
  • generał brygady – 5 maja 1922
  • tytularny generał dywizji – 26 października 1923

Ordery i odznaczenia

  • Złoty Krzyż Zasługi – 28 listopada 1938[6]
  • Krzyż Rycerski Orderu Franciszka Józefa z wojenną dekoracją
  • Krzyż Zasługi Wojskowej III klasy
  • Złoty Medal za Odwagę dla OficerówMat: WIKIPEDIA

 

 
Przeczytaj poprzedni wpis:
Wojewódzki Urząd Pracy – INFORMUJE

Wojewódzki Urząd Pracy w Zielonej Górze uprzejmie informuje, że 25 listopada 2013 r. zostanie zorganizowane spotkanie z przedstawicielem Izby Rzemieślniczej...

Zamknij