Akcja Bezpieczne Ferie 2013

Strażacy Przypominają:
Pami
ętaj! Wchodząc na lód ZAWSZE ryzykujesz!

czytaj więcej…

Rzecznik Prasowy z Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej we Wschowie wspólnie z przedstawicielką Komendy Powiatowej Policji we Wschowie w dniach 13-14 grudnia 2012 roku przeprowadzili prelekcję w szkołach podstawowych we Wschowie oraz Szlichtyngowie.

Podczas spotkania, funkcjonariusze przy pomocy przygotowanej prezentacji multimedialnej omawiali zasady bezpiecznego zachowania się w okresie zimowym, zwracali szczególną uwagą na zasady bezpiecznego zachowania się podczas zabaw. W przeprowadzonych prelekcjach uczestniczyło ok. 640 uczniów.

Strażacy Przypominają:
Pami
ętaj! Wchodząc na lód ZAWSZE ryzykujesz!
– nie biegnij w kierunku ofiary – lód w tym miejscu mo
że być słaby i może zarwać się również pod tobą;
– wezwij pomoc z telefonu komórkowego – numer 112, 998, 999, 997
– staraj si
ę podać lub rzucić cokolwiek, za co można się trzymać np. linę, gałąź, kurtkę;
– pomó
ż ofierze wydostać się na krawędź lodu;
– pod
żadnym pozorem nie podawaj alkoholu uratowanemu na mrozie; alkohol rozszerza naczynia krwionośne i poprawia krążenie – w rezultacie szybko doprowadza do dalszego wyziębienia organizmu. Zamiast alkoholu możesz podać np. czekoladę lub cukierki i coś ciepłego do picia.
– aby dora
źnie zabezpieczyć poszkodowanego przed  zimnem – można założyć mu  koc termiczny – w tym przypadku zakładamy go stroną srebrzystą do wewnątrz,
– je
żeli jest taka możliwość należy szybko przebrać niedoszłego topielca w pożyczone suche ubranie.

O czym powinieneś wiedzieć zanim wejdziesz na lód…
– zostaw komu
ś informacje o miejscu, w które się udajesz oraz planowanym czasie powrotu;
– na lód najlepiej wybieraj si
ę w towarzystwie, najlepiej kogoś na kogo możesz liczyć w krytycznej sytuacji.
– je
żeli nie jesteś pewny wytrzymałości lodu, zabierz ze sobą długą linę, którą możesz związać się z kompanem, pomoże to we wzajemnym udzieleniu pomocy w przypadku załamania się tafli lodu; używaj kamizelki asekuracyjnej i/lub specjalnego kombinezonu.
– zawsze nale
ży mieć przy sobie kolce pomocne przy wczołganiu się na lód – można je kupić w większości sklepów wędkarskich lub wykonać samemu np. z wkrętaków (zaostrzone końce, rękojeści połączone linką zakładaną na szyję, na ostrza można założyć cienką elastyczną rurkę, która zabezpieczy przed  rozdarciem  kombinezonu)
– podczas w
ędrówki uderzaj co pewien czas np. piętą w lód; gdy pod wpływem uderzenia pokrywa lodowa pęka lub trzeszczy – wycofaj się tą samą drogą.

Jeżeli lód się zarwie…
– nie wpadaj w panikę, zachowaj spokój;
– oszczędzaj siły na wydostanie się z wody; wydostanie bez niczyjej pomocy się o własnych siłach jest niezwykle trudne – ręce ślizgają się po mokrym lodzie – nie można znaleźć chwytu – dlatego bardzo ważne jest posiadanie kolców opisanych  powyżej.
– jeśli to możliwe zdejmij buty, zrzucisz kilka zbędnych kilogramów, łatwiej będziesz mógł utrzymać siĘ na powierzchni;
– jeśli się wydostaniesz, nie wstawaj, powoli przeczołgaj się w bezpieczne miejsce;
jeżeli jest taka możliwość szybko przebierz się w pożyczone suche ubranie.

Powstawanie pokrywy lodowej…
Jeziora zamarzają i odmarzają od brzegów. Mniejsze jeziora często zamarzają od razu na całej powierzchni. Większe przeważnie zamarzają najpierw przy brzegu – przez kilka dni wiatr gromadzi kry, które potem przymarzają do siebie tworząc jednolitą chropowatą taflę. Na środku jeziora woda zamarza później przez co lód w tym miejscu jest cieńszy niż przy brzegu. Dlatego podczas marszu watro co jakiś czas sprawdzać grubość lodu.
Cieńszy lód będzie także zawsze w pobliżu ujść wszelkiego rodzaju kanałów, oczyszczalni ścieków i innych dopływów, w pobliżu źródeł (także podwodnych) pod mostami oraz w miejscach porośniętych roślinnością podwodną oraz trzciną (butwiejące na dnie szczątki roślin wytwarzają gazy, które wynoszą cieplejszą wodę ku górze).
W ciągu sezonu pokrywa lodowa, w zależności od warunków atmosferycznych  ulega najróżniejszym przemianom. Początek pokrywie najczęściej daje śnieg. Na początku zimy jest on przeważnie puszysty. Pomimo niekiedy grubej warstwy, nie stanowi on dużego obciążenia dla lodu, dlatego rzadko powoduje wychodzenie wody na lód poprzez szczeliny. W wyniku działania wilgoci, słońca lub wiatru, puszysty śnieg z czasem osiada, zmniejsza się jego głębokość, ale staje się bardziej zbity. Jeżeli teraz nastąpi mroźna słoneczna pogoda, wówczas na powierzchni śniegu tworzy się twardsza warstwa, przypominająca skorupę. Skorupa ta w nocy jest twarda, natomiast w ciągu dnia mięknie. Mimo tego może być poważną przeszkodą w żegludze. Nieco inny jest przebieg zjawisk, gdy opad śniegu jest niewielki, a bezpośrednio po nim panuje mroźna słoneczna pogoda. Wtedy cienka warstwa puszystego śniegu, lekko nadtopiona w ciągu dnia, w nocy ulega stopniowemu  przemrożeniu, tworząc zmarzlinę śniegową. Mokry śnieg znacznie bardziej obciąża taflę lodową, tym bardziej, że jego opady są na ogół obfitsze i występują przy wyższych  temperaturach powietrza. Jeśli jest go dużo, przez szczeliny i pęknięcia wydostaje się na lód woda, która stopniowo przesyca śnieg. Jednocześnie woda, pochodząca z nadtopionego na powierzchni śniegu, jako cięższa – spływa na lód. Warstwa przesyconego wodą śniegu zawiera dużo powietrza i dlatego zamarza źle. Tak powstaje nowa warstwa nośna lodu, zwana szarym lodem lub śniegolodem. Barwa śniegolodu  zależy od stopnia przesycenia śniegu wodą i może być od jasno szarej do niemal czarnej. Znaczny wpływ na zalegający na lodzie śnieg ma też wilgotność powietrza. Mianowicie podczas dużej wilgotności śnieg ulega przemoczeniu i bardzo szybko osiada. Spływająca woda przyspiesza przemoczenie jego dolnych warstw. Deszcz oczywiście przyspiesza znacznie ten proces. I w tym przypadku, w czasie ochłodzenia, powstaje nośny śniegolód.
– Lód szary lub sniegolód może mieć niższą wytrzymałość nawet o 50% w stosunku do lodu ’czarnego’. Lód czarny na wodach, gdzie występuje prąd może mieć mniejszą wytrzymałość nawet o 20%.
– Nowy, świeży lód (najczęściej tzw. czarny lód) jest mocniejszy od starego lodu (najczęściej szary lód lub sniegolód).
– Śnieg może izolować lód i wzmacniać jego wytrzymałość, jednocześnie może być niebezpieczny, ponieważ zasłania tzw. pęknięcia ciśnieniowe i inne miejsca z otwartą wodą.
– Zaspy osłabiają narastanie lodu w miejscach ich występowania, wiosną zapoczątkowują powstawanie niebezpiecznych miejsc tzw. oparzelisk.
– Na jeziorach należy szczególnie uważać na pęknięcia ciśnieniowe (szczeliny), które powstają na skutek skoków temperatury. Pęknięcia ciśnieniowe co roku tworzą się zazwyczaj w tych samych miejscach, szczególnie tam gdzie na dnie istnieją jakieś przeszkody. Szklisty, przezroczysty lód wydaje się być bezpieczny, jednak sytuacja może ulec szybko zmianie, szczególnie wtedy kiedy pod lód przedostaje się powietrze. Również silny wiatr może spowodować, że lód pęknie tworząc szczelinę.
– Ujścia ścieków, jako źródła cieplejszej wody, zamarzają tylko przy bardzo niskich temperaturach; mosty, budowane zwykle w przewężeniach, są miejscami, w których występują prądy wodne, a także spore ilości ciepła wydzielonego przez pojazdy; woda w ich pobliżu zamarza źle, a lód z reguły kryje w sobie niemiłe niespodzianki.
– Wiosną pod wpływem słońca i wiatru tafla lodu ‚szpilkuje’, tzn. zwarta dotychczas krystaliczna struktura zaczyna dzielić się na pionowe, wąskie, długie kryształy tworząc luźno ułożone tzw. szpilki – taki lód mimo swej znacznej grubości jest bardzo słaby i niebezpieczny.

Pamiętaj! Wchodząc na lód ZAWSZE ryzykujesz!

 
Przeczytaj poprzedni wpis:
ZIELONA LINIA – pomoc dla bezrobotnych i poszukujących pracy

Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej realizuje projekt systemowy „Zielona Linia”, który obecnie realizowany jest przez Centrum Informacyjno-Konsultacyjne Służb Zatrudnienia.

Zamknij